نحوه مصرف مالیات دریافتی از پزشکان را بطور شفاف توضیح دهید!
پزشكان مي خواهند بدانند و حق دارند بدانند كه بخش مهمي از مالیاتی که بالاجبار از آن ها اخذ مي شود به چه مصرفي و توسط چه كساني استفاده خواهد شد؟
یادداشتی از دکتر بابک زمانی با عنوان مالیات و پزشکان
اين روزها مثل هر سال صحبت ماليات پزشكان داغ است. قطع نظر از زياد و كم ماليات، يك نكته هميشه در بحث ماليات مغفول است و براي پزشكان هم اگر چه بسيار مهم است اما خودآگاه در باره آن صحبتي نميكنند. اين نكته مهم چيزي نيست جز نحوه خرج كرد و بِه مصرف رساندن ماليات دريافتي. پزشكان قطع نظر از ميزان درآمد و كم و زياد آن جزو اقشار روزمزد محسوب ميگردند. اين سرمايه پزشكان نيست كه درآمد توليد ميكند بلكه تمام درآمد آنها دستمزد است. سهام بيمارستان خصوصي درآمد ندارد و هيچ كس هيچ زماني هزينههاي جاري پزشكان و سرمايه آنها در كار سلامت را مستقل از دستمزدشان محاسبه نكرده است. درآمد آنها برخلاف بسياري مشاغل ديگر وابسته بِه حضور شخص ايشان است. بد يا خوب مردم به موسسات پزشكي مراجعه نميكنند بلكه بِه شخص پزشك مراجعه ميكنند .وقتي كه بِه هر دليل كار نكنند درآمد نخواهند داشت. در چنين شرايطي است كه پزشكان ميخواهند بدانند و حق دارند بدانند كه بخش مهمي از اين جان كالا شده كه بالاجبار اخذ ميشود بِه چه مصرفي و توسط چه كساني استفاده خواهد شد؟ بسياري از پزشكان روزمزد درآمد سرشاري دارند اما اكثريت مطلق ايشان نسخه نويسان و طبيباني هستند كه با تعرفهاي چند دهم متوسط بينالمللي، اگر امكانش را داشته باشند (كه اكثرا ندارند) با ساعات طولاني و عذاب آور امورات ميگذرانند، بِه عبارت ديگر خود را نه تنها در معرض خستگي و زوال كيفيت حيات كه مهمتر از آن در معرض خطا و عذاب وجدان قرار ميدهند.
بیشتر بخوانید:
دانستنیهای مالیاتی جامعه پزشکی ۱۴۰۲
در بخش دانشگاهي، آموزش پزشكي و تحقيقات توسط پزشكان بدون دريافت مزد صورت ميگيرد و تنها دريافتي ايشان بابت كار درمان است كه براي نسخه نويسان و حتي جراحان اخيرا بِه شكلٍ مبالغي باور نكردني در فضايي سوررياليستي در آمده است. مثلا ويزيت متخصص بیست هزار تومان! كه از قيمت يك بسته آدامس هم كمتر است.. بِا اين همه شمشير داروغه براي ماليات (كه در اينجا پلكان نام دارد) از پيش آماده جداكردن ميباشد. كار در چنين محيطي خود ماليات است. اعطاي اين جان كالا شده، خود مالياتي است در راه سلامت. ماليات جان در كار سلامت بِه انحا مختلف بارها بيشتر است از آن مالياتي كه اداره دارايي درخواست ميكند. با اين تفاوت كه اولي را طبيب بِه كاري معلوم و واقعا مفيد مياندازد اما نحوه خرج دومي را نميتوان معلوم و واقعا مفيد بِه شمار آورد. پزشكان بِه عنوان انسانهايي دانش بنيان با پوست و گوشت خود شاهدند كه بديهيترين قوانين اقتصاد در سيستم سلامت رعايت نميشود. شاهدند كه جامعه پزشكي، گروههاي آموزشي و انجمنهاي علمي كوچكترين نقشي در توزيع منابع اقتصادي در سيستم سلامت كشور ندارند. شاهدند كه حداقل منابع بِه سيستم سلامت حتي بِه بخشهاي دولتي كه اقشار محروم مراجعه ميكنند اختصاص نمييابد. ميتوانند نتيجه بگيرند و حتي شاهدند كه در ساير بخشها و بخصوص بخشهايي كه مسئول برنامهريزي اقتصادي هستند چه از هم گسيختگي و ندانم كاريهاي عظيمي وجود دارد و چگونه اقتصاد كه شيرازه توزيع منابع ميان محرومان است دچار چه نابساماني و بلاتكليفيهاييست؟
چند سكهاي كه مرد روستايي با كار گل در طول سال فراهم آورده تحويل ساده لوحترين فرد دهكده داده ميشود تا بِه شهر رفته هر چه ميخواهد بخرد يا نخرد و هيچ توضيحي هم به كسي ندهد. موضوع تنها اين نيست كه منابع مال اي كه در اختيار قرار ميگيرد بِه چه مصرفي خواهد رسيد! بلكه مهمتر آن است كه چگونه و توسط چه كساني؟ اگر در سيستمهاي اقتصادي هم مثل سيستم سلامت آنان كه اطلاعات و تجربه دارند تصميمگير نيستند كه نيستند چگونه انتظار دارند دستمزدي كه ذره ذره و با كار روزمره و گاه بِه بهاي پشيز، جمع شده بِه دست كار گزاراني سپرده شود كه شاهديم چگونه منابع مالي را حيف و ميل ميكنند و چگونه بي محابا گاه رانت در اختيار ميگذارند و نه تنها اين بلكه بزرگترين ذخاير مالي كشور يعني نفت را هم بِه غير اقتصاديترين روشها آن هم توسط كساني كه آشكارا منكر دانش يگانه اقتصاد هستند مورد استفاده قرار ميدهند؟
